21-03-08

"Geef geef ik kan sneller!"

In een decadent grote speelgoedzaak vond ik onlangs deze minimuziekdoos. Als je aan het hendeltje draait, weerklinkt het refrein van "Somewhere Over The Rainbow". 

overtherainbow-





















Het doosje kreeg een plaats op de vensterbank in de keuken. En telkens als ik een vervelende klus moest doen (afwassen, koken, dweilen, spaghettisausvlekken van de muur schrobben) draaide ik eerst even het liedje af en kweelde luidkeels en overenthousiast mee met het deuntje. Om mezelf even te verwennen. Soms deed ik zelfs mijn ogen dicht wanneer ik zong. Om alle dimensies van het diepzinnige lied te kunnen doorvoelen.

Jaja, ergens over de regenboog is de hemel blauw. Hoe meer ik naar dat wijsje luisterde, hoe meer ik door die boodschap geïndoctrineerd raakte.

En wanneer Bijna-Echtgenoot na zijn werkuren de keuken binnenstapte en een relaas afstak dat woorden bevatte als 'klotevergadering' en 'kutklanten', dan nam ik hem mee naar het muziekdoosje en zei: "Shhht. Luister eens naar dit." Om hem rustig te maken, en om hem aan te geven dat het geheid beter zou worden. Want zo'n liefhebbende en troostende partner ben ik dan.

Maar gisteren, toen B-E thuiskwam, toen voer de duivel in mij en die gaf me de opdracht om heel snel aan de hendel te draaien om te testen hoe "Somewhere Over The Rainbow" zou klinken op zo ongeveer 1000 toeren per minuut. En Bijna-Echtgenoot was helemaal gefascineerd door de situatie en riep uit: "Geef geef ik kan veel sneller!" en hij rukte het doosje uit mijn handen en draaide met zo'n heftigheid aan het hendeltje dat "Somewhere Over The Rainbow" klonk als wel honderd deurbellen en 59 gsm's die terzelfdertijd afgingen. Ik werd er begot duizelig van en begon een beetje te tollen op de keukenvloer. Dat ADHD-getingel ook. En die verrekte regenboog ook. Ik riep dat B-E moest STOPPEN. En dat ik dat liedje NOOIT MEER wilde horen. NOOIT MEER. Je moet OPHOUDEN want ik haat regenbogen. Regenbogen klinken AGRESSIEF.

En toen hield mijn geliefde bruusk op met draaien, want zo is hij, hij houdt altijd rekening met mijn gevoelens, en hij vroeg bezorgd of het wel ging, daar op de keukenvloer.

Ik zei "jaja, wat een pokkeherrie zeg", en schudde het lawaai van me af. En ik dacht: zover komt het dus als je 34 bent. Dan zit je op een avond hijgend op de keukenvloer met je Bijna-Echtgenoot en een suf gedraaide muziekdoos. En dan komen echt waar de volgende woorden uit je mond zonder dat je verstand ze kan tegenhouden: "Zeg, wat ik me afvraag eigenlijk, zouden we daarnet een record gebroken hebben, denk je?"

11:00 Gepost door Katrien in Dagelijks leven | Permalink | Commentaren (2) | Tags: muziekdoos |  Facebook |

Commentaren

En toch vind ik dat wel een leuk ding :)... Welke speelgoedwinkel, als ik het mag vragen?

Gepost door: Sharon | 25-03-08

@Sharon: ik vind het zelf ook nog steeds een fantastisch hebbeding. Ze hadden het trouwens ook in de "Für Elise"- of "Yesterday"-versie. Ik vond het in de Supra Bazar (vestigingen in Hulste, Lovendegem, Harelbeke, Gullegem en Tielt).

Gepost door: Katrien | 25-03-08

De commentaren zijn gesloten.