30-03-08

Het geheime leven van mijn nonkel

" 't Regende zo hard, dus ik heb alleen maar een kilo appelsienen, twee pakskes koeken en een zakske kaluupsen meegebracht van de markt."

Ik ben een kruiswoordraadsel aan het invullen wanneer bovenstaande zin uit de mond van mijn nonkel komt.

Wacht even. Kaluupsen?

Ik leg mijn kruiswoordraadsel opzij. "Jij zei kaluupsen." 

Mijn nonkel zet zijn kop koffie neer op de salontafel. "En een kilo appelsienen en twee pakskes koeken," vult ie aan. "Het was hard aan het regenen. Ik kon dus niet veel meebrengen."

"Maar je bracht kaluupsen mee," herhaal ik, om de focus terug te brengen op het meest mysterieuze woord dat hij ooit al tegen me sprak. 

"Ja, kaluupsen. Een zakske van 200 gram."

"En wat zijn dat dan, kaluupsen?" vraag ik.

"Kaluupsen dat zijn dinges, antwoordt mijn nonkel. "Een soortement lawyers."

Een soortement lawyers? Wat zegt ie nou?

"Wacht ne keer. Kaluupsen zijn een soortement advocaten? Gij zijt dus naar de markt geweest, en ge hebt haltgehouden aan een kraam waar ze  advocaten verkochten?"

Stilte.

"Lawyers dus," dring ik aan. "Advocaten. Da's lawyers in 't Engels, ge weet wel."

"Wie spreekt er hier Engels?" vraagt mijn nonkel verbouwereerd.

"Gij!" zeg ik.

"Ik spreek nooit Engels," zegt mijn nonkel met klem. "Ik zeg dat kaluupsen een soortement loiers zijn. Loiers. In 't West-Vloams."

"O, in 't West-Vloams" antwoord ik. (In 't West-Vlaams? Ik spreek ook West-Vlaams maar in mijn West-Vlaams woordenboek staat niks over kaluupsen en loiers. Waar heeft hij het over?)

"Ik begrijp er geen snars van," zeg ik. "Van al uw kaluupsen en loiers."

Het gaat echt mijn inbeeldingsvermogen te boven, dat mijn nonkel al jarenlang naar de markt gaat om daar tegen een marktkramer te zeggen: "Ik zie dat uw loiers er zo goed uitzien. Mag ik daar een zakske kaluupsen van alstublieft?"

En dan KRIJGT hij nog een zakske ook, gevuld met vanalles en nog wat?

O mijn god.

Zo'n nonkel heb ik dus, die zonder veel moeite zoiets voor mekaar krijgt. Met lege handen naar de markt vertrekken en thuiskomen met een zak vol kaluupsen. DIE NOG ECHT BESTAAN OOK.

Vanaf nu doe ik maar één iets meer als mijn nonkel langskomt. Aan zijn lippen hangen.


13:49 Gepost door Katrien in Dagelijks leven | Permalink | Commentaren (4) | Tags: nonkel |  Facebook |

Commentaren

Superleuk stukje!
Maar nu wil ik natuurlijk héél graag weten wat kaluupsen en loiers zijn...
of wil ik dat vooral niet? :)

Gepost door: yad | 31-03-08

@yad: ik bestierf het ook bijna van nieuwsgierigheid toen ik die woorden hoorde. Mijn nonkel, kaluupsenspecialist van 't eerste uur, legde me uit dat loiters snoepjes zijn 'die goed zijn voor de keel' (wat gewoon betekent dat ze naar munt smaken, denk ik).
En kaluupsen (een subcategorie van loiters) zouden er groen en langwerpig uitzien en bestrooid zijn met suikerkorreltjes.
Een mens leert elke dag bij.

Gepost door: Katrien | 31-03-08

Zal 'k morgen ook eens proberen aan het marktkraam... Maar vrees dat die Antwerpse marktkramers er geen snars van zullen bereiken...

Zou 'k wel de juiste uitspraak hebben? vraag ik me ook af...

Gepost door: saartje | 01-04-08

Laten we ... 'kaluups' (enkelvoud, neem ik aan) nomineren voor "Woord van het jaar 2008"!

Gepost door: Julian | 02-04-08

De commentaren zijn gesloten.