20-05-08

De buik en de bikini

Deze man lag een tijdlang in mijn zicht toen we aan het zwembad zaten in Egypte. Ik weet niet wat die armen van hem willen zeggen (een positie uit de yogales? Werd hij in zijn dromen onder vuur genomen? Bidt hij tot God/Allah?) maar zijn BUIK, kijk daar eens naar, het was die BUIK die me uren heeft gefascineerd.

Trommel op mij, prik in mij, zwabber me in 't rond, zei die buik. Ik heb echt een ongekende mentale kracht moeten inzetten om aan die roep te weerstaan. Ik wou opspringen, drumsticks bovenhalen en een AC/DC-drumsolo ten beste geven op die lekker dikke pens van hem.

Kan u de verleiding weerstaan? 

bigbelliedman













En toen ik onderstaande foto aan mijn broer toonde, vroeg hij of ik er altijd bijlig alsof elk moment de paparazzi kunnen langskomen:

inthesun

 











Mocht ik ooit een kwartier lang beroemd zijn, dan wed ik dat hij zal bellen naar alle redacties van glossy magazines en zeggen dat ik als kind mijn snottenbellen opat en dat hij daar foto's van heeft.
Die nuchterheid van hem komt ooit nog in het Guinness Book of Records.

21:08 Gepost door Katrien in Dagelijks leven | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vakantie |  Facebook |

19-05-08

Beha aanhouden aub!

Ik ben terug. Ondanks mijn resolute voornemen om zolang mogelijk in Egypte te blijven plakken, ben ik er niet rouwig om dat we sinds vrijdag terug in ons hoofdkwartier zijn en weer water kunnen drinken uit de kraan zonder daar doodziek van te worden.  En dat ik niet meer om het kwartier moet herhalen dat nee, ik geen massage wil, nee ik niet wil gaan duiken, nee ik geen waterpolo wil spelen en nee ik geen tattoo wil laten zetten.  En wilt u nu aub ver weg gaan en nooit meer terugkomen.

Begrijp me niet verkeerd, de vakantie was ontspannend en leuk zoals altijd maar er gebeurde jammergenoeg het volgende: als straf voor dit overmoedige bericht, hebben Isis en Osiris me in Egypte zo ziek gemaakt dat ik uiteindelijk moest worden afgevoerd naar het hospitaal. Daar ben ik erin geslaagd om de verpleegsters aan de rand van een zenuwinzinking te brengen door in een onderzoekskamer m'n beha uit te trekken terwijl de deur op een kier stond en er moslimmannen naar binnen konden gluren.  GEGIL, mensen! Ik zeg het u, ik ben nog nooit zo hardhandig en met zoveel kabaal een pashokje binnengepusht. En ik weet niet of het als straf was bedoeld, maar ik heb ook nog nooit een onderzoeksschort met zoveel gaten erin moeten aantrekken.

Anyway. Het is allemaal goed afgelopen; ik kreeg pillen en drankjes en goede raad, en op dag 6 van de vakantie voelde ik me goed genoeg om volop te kunnen genieten van intense luiheid, het vissenparadijs vlak onder de zeespiegel en de vijf kleppers van boeken die ik had meegenomen.

Morgen post ik wat foto's vol bloot vel en kwijlopwekkende palmbomen. 

En nu ga ik weer even wat pillen slikken en de neusspray uithalen. Kom dat tegen. Op het doosje van die spray heeft de Egyptische apotheker geschreven: "One spray in each nose." In welke winkel haal ik dat, een extra neus? En hoeveel kost zoiets? Jeff Hoeyberghs, zou die er nog één op overschot hebben liggen, denkt u?

17:58 Gepost door Katrien in Dagelijks leven | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ziek, vakantie |  Facebook |

07-05-08

Activiteiten van de komende week:

Liggen, betekenisloze conversaties voeren, weer gaan liggen, drinken, 20 meter stappen (naar toilet), een bladzijde omslaan, bekomen van die inspanning, sunblock smeren, mensen kijken, slapen, testen of Russische toeristen een gevoel voor humor hebben, turista proberen te ontwijken, afkicken van de laptop, en zeeën tijd voor romantiek.

Mensen, ik ga met vakantie. Het zal hier een weekje stil zijn.  

Als ik niet terugkom, kom mij niet zoeken. 

 

20:15 Gepost door Katrien in Dagelijks leven | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vakantie |  Facebook |

16-04-08

Al de rest wil ik met u delen, echt waar

holiday

 













De vliegtuigtickets zijn aangekomen. Eindelijk. Met die tickets vertrekken we over enkele weken naar een ver en immer waanzinnig zonnig land.

En terwijl ik dit aan het schrijven ben, bevinden de tickets zich op mijn schoot. Ik heb besloten om ze daar de hele dag te houden, zodat ik er elke vijf minuten naar kan kijken en er af en toe aan kan frunniken/snuiven/likken. Niemand komt tussen mij en mijn tickets vandaag. Het is diepe en exclusieve liefde.

En mocht er iemand zijn die het in zijn koppie krijgt om naderbij te komen en zijn pol uit te steken naar de tickets, dan ga ik dat keelgeluid maken waarvan Bijna-Echtgenoot altijd zegt dat het op een blazende kat lijkt. En waarvan hij een beetje bang is wanneer het uit mijn mond komt omdat ik er bovendien een vervaarlijk boosaardig gezicht bij trek, waarbij mijn neusvleugels onnatuurlijk hoog de lucht in gaan (de één schijnt het een halve centimeter hoger dan de ander, imagine!). Het is alleszins geen Flaircovergezicht, ik zeg het u.

Misschien gooi ik er dan ook een kreet uit van onverzoenlijke woede. Daar ben ik nog niet helemaal uit. Of spugen, dat kan ook. Maar dan blijft er vast en zeker zo'n miezerig, zielig speekseldraadje aan mijn onderlip handig. Zo gaan die dingen altijd bij mij. En dat doet al het effect van een deftige spuugbeurt teniet natuurlijk.

Nee, weet u wat, ik ga een sticker maken en ik ga die op mijn voorhoofd plakken, en daarop zal staan: JA ER LIGGEN VLIEGTUIGTICKETS OP MIJN SCHOOT. JA ZE ZIJN NAAR DE ZON. ERAAN RUIKEN MAG VOOR 10 EURO OF GRATIS INDIEN U VANAVOND IETS LEKKERS KOMT KOKEN BIJ ONS.

Is dat een goed plan?

Wacht. Nog iets vergeten. Op die sticker moet nog een zinnetje komen.

SNOTTEBEL ACHTERLATEN TIJDENS HET RUIKEN = IK DOOD U.

Zo. Af.

17:17 Gepost door Katrien in Dagelijks leven | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vakantie |  Facebook |